Carta Pastoral na Coresma do 2018

Queridos diocesanos:

Imos iniciar o tempo litúrxico da Coresma, “signo sacramental da nosa conversión, que anuncia e realiza a posibilidade de volver ao Señor con todo o corazón e con toda a vida”, como nos di o Papa na súa Mensaxe para a Coresma[1]. De maneira especial a Igrexa chámanos a volver a Deus porque talvez abandonamos o amor primeiro e mantémonos nesa morneza que El detesta, necesitando o colirio da espiritualidade para que os nosos ollos poidan verlle. Dános esperanza saber que “o Señor está de pé á porta e chama. Se alguén escoita a súa voz e abre entrará na súa casa, ceará con el e el comigo” (cf. Ap 3,14-22).

A Coresma como chamada

A Coresma é unha chamada: o Señor pronuncia o noso nome porque nos coñece, ámanos e está pendente de nós. O máis íntimo en nós non é a nosa debilidade senón Deus, como dicía san Agustín. Habemos de ter moi presente esta realidade no noso peregrinar cuaresmal para non encerrarnos no noso bucle egocéntrico nin vivir unha vida de mínimos. A nosa vida pode ser resposta cando nos deixamos preguntar por Deus. Así poderemos ver as debilidades como oportunidades para que se mostre a fortaleza de Deus. O Papa advírtenos que habemos de liberarnos dos falsos profetas que nos inducen a pensar que un pracer momentáneo é a felicidade ou que a nosa afirmación humana é fiarnos da nosa autosuficiencia ou que pode haber fecundidade apostólica e espiritual á marxe da cruz. “Non é unha sorpresa: desde sempre o demo, que é mentireiro e pai da mentira, presenta o mal como ben e o falso como verdadeiro, para confundir o corazón do home”. Lembremos aquelas palabras do evanxelista San Juan: “Queridos meus, non vos fieis de calquera espírito, senón examinade se os espíritos veñen de Deus, pois moitos falsos profetas saíron ao mundo… Eles son do mundo; por iso falan segundo o mundo e o mundo escóitaos” (1Jn 4,1.5). Necesitamos facer un recoñecemento ao noso corazón para evitar todo aquilo que apaga a caridade nel. O Papa fai referencia á avidez polo diñeiro, ao rexeitamento de Deus, á violencia contra aqueles que consideramos unha ameaza, á neglixencia en coidar a nosa casa común: a terra, o mar, os ceos, e á mundanidad espiritual que “é buscar, en lugar da gloria do Señor, a gloria humana e o benestar persoal” (EG 93).

Remedios para estes síntomas

Para remediar estes síntomas da enfermidade que apaga a caridade a Igrexa, onte como hoxe, proponnos a oración, o xaxún e a esmola que nos axudan a atoparnos connosco mesmos, cos demais e con Deus no camiño cara á celebración do misterio pascual. A oración, segundo a reflexión do Papa, “fai que o noso corazón descubra as mentiras secretas cos cales nos enganamos a nós mesmos, para buscar finalmente o consolo en Deus”. O xaxún “debilita a nosa violencia, desármanos, e constitúe unha importante ocasión para crecer”. A esmola que ha de ser un estilo de vida, “libéranos da avidez e axúdanos a descubrir que o outro é o meu irmán: nunca o que teño é só meu”. Como escribiu o apóstolo San Juan: “Se algún di: ‘amo a Deus’, e aborrece ao seu irmán, é un mentireiro; pois quen non ama ao seu irmán, a quen ve, non pode amar a Deus a quen non ve. E recibimos del este mandamento: quen ama a Deus, ame tamén ao seu irmán” (1Jn 4,20-21). Pídesenos dar unha resposta desde a fe e desde o Evanxeo aos nenos que están a perder insípidamente a súa infancia, aos mozos que non atopan sentido á súa vida, aos adultos que vagan na indiferenza, ás familias que están a se rachar, aos anciáns que gastan o atardecer da súa vida sen motivos para a esperanza.

24 Horas para o Señor

Neste camiño cuaresmal non esquezamos a celebración das 24 horas para o Señor, que terán lugar o venres 9 e o sábado 10 de marzo. Na adoración eucarística atopamos tamén o clima propicio para celebrar o Sacramento da Reconciliación cuxa experiencia nos leva a ser misericordiosos cos demais. Rogo que na Catedral, nas parroquias e nas comunidades relixiosas prográmense momentos de adoración ao Santísimo, lectura da Palabra de Deus e celebracións penitenciales no contexto de 24 Horas para o Señor.

¡Feliz camiño cara á Pascua! Saúdavos con afecto e bendí no Señor.

+ Julián Barrio Barrio,
Arcebispo de Santiago de Compostela

 

[1] FRANCISCO, Ao crecer a maldade, arrefriarase o amor na maioría (Mt 23,12)

Versión en castelán