O Pai Xusto A. O Feudo promove en Santiago, a pedimento do arcebispo, a Adoración Perpetua

O arcebispo compostelán, monseñor Julián Barrio, impulsou a posta en marcha da Adoración Perpetua na cidade do Apóstolo, unha realidade de devoción eucarística que xa existe desde fai máis de tres anos na cidade da Coruña, no Convento das Bárbaras. Para este fin, desde hai uns días o pai Xusto A. O Feudo, misioneiro do Santísimo Sacramento, promotor na Coruña, atópase agora en Compostela. A parroquia que aloxará esta Adoración Perpetua, segundo explica O Feudo, é a de San Fernando, no ensanche santiagués, un templo que xa dedica varias horas ao día á adoración eucarística. «Agora trátase de conseguir que haxa quendas de adoración ao Santísimo as vinte e catro horas do día, todos os días do ano”, explica o misioneiro, resaltando ademais que -ao igual da Coruña e outros 57 sitios de España- son, fundamentalmente, os fieis laicos quen cobre todas as horas de adoración do día e da noite. Aos fieis seglares corresponde tamén a coordinación que permite asegurar que non haxa hora sen alguén adorando ao Santísimo.

Convencido de que se vai a conseguir este obxectivo, que xa conta con miles de capelas en todo o mundo, o pai O Feudo vai visitar distintas igrexas para predicar e convidar os fieis a participar da adoración perpetua, e farao nas homilías das Misas dominicais. Así mesmo, ha de manter charlas e encontros con distintas realidades eclesiais así como conducirá un retiro no Seminario Maior compostelán.

O Pai Xusto pertence á comunidade Misioneiros da Santísima Eucaristía, con sede en Francia. O carisma dos misioneiros é o de promover a adoración perpetua á Eucaristía e fano por medio de misións, como a presente, e de conferencias, retiros, congresos. Todos os anos levan a cabo, en Saint Maximin-a-Sainte-Baume, un encontro internacional sobre a adoración eucarística á que adoitan asistir prelados, teólogos e personalidades dos distintos ambientes da cultura. Os encontros están orientados á formación e a ofrecer testemuños de conversión e vida eucarística.

¿Que é a Adoración Eucarística Perpetua?

Hai adoración perpetua cando o Santísimo Sacramento é exposto á   adoración do fieis día e noite, todos os días do ano -é dicir, sempre- coa soa interrupción da celebración eucarística.

A adoración perpetua é a resposta no tempo cara a quen non deixa de ser Deus e de amarnos de amor eterno, e constitúe a máxima expresión de devoción cara a Jesús Eucaristía.

A Iglesia, a través do seu Maxisterio, recomenda a adoración perpetua en todas as cidades e centros urbanos. “É moi recomendable que, nas cidades ou nos núcleos urbanos, polo menos nos maiores, o Bispo diocesano designe unha igrexa para a adoración perpetua, na cal se celebre tamén a santa Misa, con frecuencia ou, en canto sexa posible, diariamente…” (Redemptionis Sacramentum n.140).

“Por tanto, unido á asemblea sinodal, recomendo ardentemente aos Pastores da Igrexa e ao Pobo de Deus a práctica da adoración eucarística, tanto persoal como comunitaria…Ademais, cando sexa posible, sobre todo nos lugares máis poboados, será conveniente indicar as igrexas ou oratorios que se poidan dedicar á adoración perpetua..Ao mesmo tempo, desexo animar ás asociacións de fieis, así como ás Confrarías, que teñen esta práctica como un compromiso especial, sendo así fermento de contemplación para toda a Igrexa e chamada á centralidade de Cristo para a vida dos individuos e das comunidades.” (Sacramentum Caritatis n.67)

Beneficios da Adoración Perpetua

Por medio da adoración perpetua a igrexa está sempre aberta, para que quen queira que sexa, no momento que sexa, poida atoparse co seu Señor e Salvador, e ter un momento de paz e de silencio.

Os adoradores –que ao apuntarse cunha hora semanal permiten que todas as horas estean cubertas- conforman unha fraternidade eucarística que dá testemuño ao mundo da súa fe e do seu amor cara ao Señor na súa presenza eucarística. Testemuño máis elocuente e convincente que moitas predicacións e documentos e plans que podamos imaxinar.

Porque unha capela ou igrexa sempre aberta onde haxa continuamente, a toda hora do día e da noite, persoas en adoración, interpela ao mundo, atrae a aqueles que están na procura de Deus e chama a atención dos que están afastados de Deus convidándolles a achegarse.

A adoración eucarística perpetua orixina unha comunidade contemplativa – onde se reza sen cesar- que se volve escola de oración.

E así, centos de persoas en oración incesante descobren a beleza e a riqueza do encontro con Deus, fan experiencia directa de Deus, entran en intimidade con El e desexan coñecelo aínda máis, co resultado de maior crecemento espiritual.

Adórase no silencio e ao ser a adoración de continua permanencia o resultado é o orixinarse unha escola de silencio, un lugar de recollemento que fai propicio o encontro co Señor. É cando o silencio vólvese Palabra.

Por todo iso, a adoración perpetua é fonte de grandes grazas e crecemento espirituais.

Nova Evangelización

A adoración perpetua é instrumento ideal de nova evangelización porque estimula a procura de Deus.

Ademais, a capela ou igrexa de adoración perpetua é un centro concreto de evangelización porque se dá testemuño da propia fe, e tamén porque atopando a Deus sente o desexo de falar aos outros del, das súas marabillas, do tesouro atopado e, desde logo, sente a moción de falar a Deus dos demais, de interceder por eles.

Cada adorador vólvese auténtica testemuña do Resucitado.

En palabras de S.S. Xoán Paulo II: “O misterio eucarístico é o culmen da evangelización porque é o testemuño máis eminente da resurrección de Cristo”

Froitos e testemuños

A adoración eucarística perpetua é fonte de grandes froitos, conversións, vocacións, grazas e beneficios espirituais dos que dan testemuño constante os adoradores.

A experiencia universal é que onde hai unha capela de adoración perpetua, alí reina a paz.

A capela ofrece a todos unha estación para deterse no camiño frenético da vida. Ofrécelles un espazo para reflexionar e deixarse interpelar pola presenza do Deus que nos creou e que nos salva.

A capela sempre dispoñible da adoración perpetua é espazo de encontro e de repouso no camiño, porque alí está Aquel que nos ofrece a paz verdadeira, non como a que nos ofrece o mundo.

Resulta asombroso ver cantas persoas anónimas pasan e detéñense na silenciosa capela na que o Santísimo está sempre exposto e transcorren un tempo considerable, inmersas no seu mundo interior. Moitas veces trátase de persoas que veñen de lugares moi distantes, aínda de non católicos, ou convidadas por amigos. Moitas entran “porque si, por azar” e ven atraídas polo poder invisible e irresistible do Señor.

Outro beneficio que se dá onde a adoración perpetua é establecida é o servizo de orientación espiritual e de confesións.

A adoración eucarística en xeral, e a perpetua en particular, favorecen a participación do sacrificio eucarístico na Misa na medida en que a adoración significa permanencia con Aquel a quen se atopou na comuñón sacramental.

Mediante a adoración perpetua descóbrese e promove a unidade ao redor de Xesucristo Eucaristía ao volverse os adoradores conscientes de formar parte dunha fraternidade eucarística, de cada un ser un elo da cadea ininterrompida de adoración.

O Santo Pai Bieito XVI dixo: “Sen adoración non hai transformación no mundo”. E noutra ocasión: “A adoración non é un luxo, é unha prioridade”.

¿Quen son os encargados de establecela e mantela?

Algúns aspectos operativos:

Aínda que todo parte das predicacións do misioneiro, da nosa Señora do Santísimo Sacramento, nas Misas de días festivos onde se recollen as adhesións (para participar da adoración perpetua con polo menos unha hora semanal) e a consecuente procura de persoas que axuden e ocúpense da organización, realmente o proxecto repousa totalmente nos fieis laicos. Son eles quen dá acollida á invitación ofrecendo a súa hora santa semanal, e son eles quen forma a estrutura de coordinadores encargados de vixiar que todas as horas estean sempre cubertas e de prover en caso de ausencias. Todo isto forma parte do servizo ministerial dos laicos ao que moi claramente chamou o Concilio Vaticano II.

Os coordinadores son 29 (un xeral, catro de quendas horarias e 24 de hora) que reparten o peso das tarefas de maneira tal que a carga que cada un leva é mínima.

A adoración perpetua iníciase cando as 168 horas semanais están cubertas.

No mundo e en España

As capelas ou igrexas coa adoración eucarística perpetua son ao redor de 3.000 en todo o mundo. Estados Unidos de América é o país con maior cantidade delas superando o milleiro. Filipinas conta cunhas 500, e logo México con tamén varios centos de capelas, séguenlle outros países hispanoamericanos como Arxentina. En Europa Italia e Francia superan lixeiramente en número a España que conta nestes momentos con 58 capelas. Existe adoración perpetua en países non cristiáns como Corea cun centenar de capelas, Tailandia, Myanmar, Tanzania, Uganda, Congo, etc. Algunhas desas capelas teñen a adoración perpetua desde hai máis de 30 anos.

Versión en castelán