Homilía de mons. Barrio na solemnidade de San José

Hoxe facemos memoria dos corenta anos da primeira pedra deste templo no que os membros desta comunidade parroquial estades chamados a ser pedras vivas. Encomendamos ao patriarca san José aos nosos seminaristas e aos mozos que poden sentirse chamados ao ministerio sacerdotal. E contemplamos de maneira especial a figura de san José.

A Igrexa ao propoñernos nalgunhas das súas festas as figuras dos santos, non busca en primeiro lugar un fin celebrativo: ¿de que lles serviría aos santos un eloxio fúnebre? Trata de conseguir un fin educativo e pastoral. Pon ante a nosa consideración encarnacións concretas do Evanxeo, é dicir un valor relixioso vivido ejemplarmente nun estado e nunha situación particular da vida. Ao referirnos a san José vemos que quizais nunca fixo Deus un acto de confianza maior nun home como nós: Deus confía a José ao Verbo Encarnado e á súa Nai, a Nai de Deus. “É o home de fe máis profunda e viva, o home da plena confianza na Providencia de Deus. As chagas de san José son a fe e o amor. É o santo da familia, o santo da fe e da fidelidade, o santo do amor sacrificado e ofrecido, o santo de escóitaa obediente á palabra de Deus, o santo da tenrura paternal inimitable, o santo da dozura conxugal explicitada na atención familiar, a comprensión profunda, e o amor. É o santo da morte serena, entregado á vontade de Deus”. Con todo non lle temos presente na nosa vida como sería deber.

O valor evangélico encarnado por san José é o da paternidade: é dicir, o que é necesario para ser pai segundo Deus. Neste día nas familias celébrase o día do pai e parece oportuno facelo mirando a san José. A primeira lectura falounos da paternidade na figura de Abraham, pai na fe de moitos pobos. Tamén esta percepción axúdanos a entender o sentido profundo da paternidade. No evanxeo fálase doutro Pai, ao único ao que Jesús chama Pai meu. Non se pode falar da figura humana do pai sen ter en conta que Deus escolleu este título para revelarse aos homes: nel incluíu as prerrogativas da súa bondade e manifestou a súa relación máis intensa co home. San Pablo escribe que “toda paternidade no ceo e sobre a terra, deriva e toma nome de Deus”. En dous aspectos ensinounos Jesús a recoñecer a paternidade de Deus: Deus é pai porque se ocupa de nós e sabe do que temos necesidade. Lembremos estas pasaxes do evanxeo: “non vos preocupedes do mañá… Se vós que sodes malos, sabedes dar cousas boas aos vosos fillos, canto máis o Pai voso que está nos ceos, dará cousas boas a aqueles que lle piden”.

San José encarnou este aspecto da paternidade. A súa solicitude desinteresada pola esposa e polo fillo enche as primeiras páxinas do evanxeo a través das súas actuacións pero non das súas palabras. ¿Que significa para un pai cristián ser solícito e preocuparse polos fillos? “Significa traballar, ser prudente, mirar ao que é verdadeiramente útil á familia, non aos propios gustos e caprichos. Significa afrontar o traballo sen facer sentir nunca aos de casa que son persoas que comen ás súas costas, e preocuparse de todo o que poida favorecer a saúde física, mental e espiritual dos membros da familia”.

O outro aspecto que Jesús subliña en Deus Pai é a bondade, é dicir a dozura, a tenrura, a longanimidad. “Sede misericordiosos como o voso Pai celestial”. A actitude que Jesús atribúe ao Pai do fillo pródigo é a bondade e a magnanimidad. Pensemos na delicadeza de José con María cando se revelou o misterio da súa maternidade. Os pais deben pensar que a súa función principal é ser imaxe dunha bondade forte e dunha fortaleza boa. Non se trata de contentar aos fillos dándolles diñeiro. Se non se exercita a autoridade debidamente os fillos crecerán cheos de inseguridade e complexos. A cousa máis fermosa é que o pai e a nai demostren quererse ben. Tantas fuxidas dos fillos á droga ou ao mundo da delincuencia comezan porque non perciben esta realidade.

O amor entre José e María reflíctese na preocupación por Jesús: “O teu pai e eu, angustiados, buscabámosche”. A angustia do pai precede á da nai. Ás veces as cousas queren arranxarse con voluntarismo ou con paternalismo. Os pais han de ter a paciencia necesaria para esperar a ver crecer aos fillos. Non é un compromiso fácil ser pai de familia. Por iso hoxe de maneira especial encomendamos aos pais ao patrocinio de san José. Amén

Versión en castelán