Homilía na apertura do Ano Xubilar no VIII Centenario da Orde da Mercé

Esta tarde reunímonos para celebrar con alegría o comezo do Ano Xubilar concedido polo papa Francisco á Orde da Mercé con motivo do VIII centenario da súa Fundación por San Pedro Nolasco. Traemos a nosa ofrenda de gratitude polos beneficios recibidos e de súplica pola Orde, a Igrexa e a nosa sociedade. Facémolo coa maternal axuda da nosa Señora da Mercé a fin de que gocemos do don da verdadeira liberdade que se fundamenta na verdade. E esta verdade é Cristo.

Móvenos o desexo de dar grazas a deus e de encomiarlle porque percibimos que o seu misericordia continúa xeración tras xeración. O Ano Xubilar é unha chamada á conversión, a renovar a fe e a esperanza que vai máis aló do simple optimismo. Somos conscientes de que pisamos unha terra arada polo sacrificio pois só así o froito terá consistencia e alentará a nosa esperanza e a nosa loita diaria, non menosprezando os medios humildes da confianza e a dispoñibilidade. Como as virxes sensatas non debedes repartir o irrepartible e non debedes arriscar o inarriesgable. O irrepartible e o inarriesgable é o encontro co Señor iluminados coa lámpada chea de boas obras.

No seguimento de Cristo a nosa humildade será pobre porque estará moi preto de saber o esencial. Ides facer sen añoranza memoria da Orde, do voso camiño persoal, da familia relixiosa, percibindo con máis forza a providencia do Señor. “Acordádevos dos vosos guías que vos anunciaron a Palabra de Deus, fixádevos no desenlace da súa vida e imitade a súa fe” (Heb 13,7). Esta memoria que non é un disco duro, fortalece o corazón. Non se entendería vosa Orde sen a memoria que ten o rostro de quen fuches chamados a vivir este carisma da liberación que quedou impreso en tantos pobos e en tantas persoas: persoas anónimas que non se apuntaron talvez nos libros da vosa historia. Tamén a Orde da Mercé ten unha ladaíña de santos, mártires, confesores e beatos aos que acudir.

Esta tarde a Palabra de Deus que escoitamos, chámanos a quitarnos tantas sandalias e caparazones que nos dificultan a sensibilidade para darnos conta que estamos a pisar terra sacra na que sempre hai que buscar a liberación de tantas escravitudes materiais e espirituais que poden oprimir ás persoas dos nosos días. Os referentes para contemplar, como vos di o Papa na súa Mensaxe, son San Pedro Nolasco, a Virxe da Mercé e Cristo que para ser libres nos libertó, e seguirlle a El fainos verdadeiramente libres, indicándonos que toda lei alcanza a súa plenitude neste só precepto: “Amarás a Deus con todo o teu corazón e con toda a túa alma e ao próximo como a ti mesmo”. Chegaremos a esta meta deixándonos guiar pola acción do Espírito cuxos froitos son o amor, a alegría, a paz, a comprensión, a actitude de servizo e o dominio de si. Desta maneira entendemos que a nosa vida ha de estar dispoñible para realizar as obras de misericordia materiais e espirituais, signo de todo proceso de liberación, que se concreta na pasaxe do Evanxeo proclamado. Cristo descendeu ás situacións máis baixas e humillantes, coñéceas perfectamente e identifícase con quen necesita ser liberado e premia a quen contribúe a esa liberación dando para comer ao famento e de beber ao sediento, hospedando ao forasteiro, vestindo ao espido, visitando ao enfermo e indo ver ao encarcerado. Basta con mirar ao noso ao redor para ver quen necesita ser liberado. Dámosnos/Dámonos conta de que vós, mercedarios e mercedarias por carisma e todos por compromiso cristián e humano habemos de ser liberadores segundo o proxecto de Cristo. Cando nos atopamos coas persoas descartadas pola nosa sociedade, estamos a atoparnos co noso propio xuíz. “Non debemos pecharnos a nosa propia carne” (Is 58,7). Todos necesitamos ser liberados e habemos contribuír á liberación. O Señor é Deus de salvación. Fiarse del quere dicir entrar nos seus designios sen pretender nada, aceptando que a súa salvación e a súa axuda cheguen talvez a nós de forma diferente ás nosas expectativas. Somos fillos adoptivos de Deus. E Cristo desde a cruz, deunos á súa Nai como Nai nosa que como en Caná de Galilea dinos: “Facede o que El vos diga” para vernos libres das nosas escravitudes.

Coa intercesión de San Pedro Nolasco recorremos a ela pedindo a súa axuda para ser as mans visibles de Cristo na liberación dos demais. Que o Señor bendiga a toda a Familia Mercedaria. Amén

 

Versión en castelán