Intervención de Mons. Barrio en Cope: 11 de maio de 2018

 

Este venres conmemoramos na diocese ao patrón do noso clero secular. Nesta celebración de San Juan de Ávila felicito moi cordialmente a todos os sacerdotes, en especial a aqueles que festexan as súas vodas de diamante, de ouro e de prata de ordenación presbiteral. San Juan de Ávila é un exemplo espléndido de entrega á vocación e de servizo á comunidade dos crentes no que os chamados a este ministerio podemos atopar unha renovada vitalidade.

Nunha época na que o valor do compromiso hase depreciado ou foi devaluado, o testemuño de fidelidade á chamada de Deus daqueles sacerdotes que levan 60, 50 ou 25 anos é unha luz que ilumina á Igrexa que peregrina en Santiago de Compostela. ¡Grazas a todos eles pola súa dedicación e pola súa perseveranza! Porque no medio das dificultades, das miserias propias de cada home ou das limitacións, prevalece o enorme don recibido e a conciencia de que foi Divos quen lles elixa.

E permitídeme que nun día como o de hoxe teña tamén un recordo especial para os nosos seminaristas. Vós, novos, sodes a substitución necesaria para estes sacerdotes que levan anos sementando nas nosas aldeas, as nosas vilas e as nosas cidades as sementes do Reino. ¡Oxalá que a vosa alegría, ese asombro que sentides ante a chamada que vos fixo o Señor, saibádelos transmitir a outros mozos, para que eles, talvez, déixense interpelar por esa voz suave e sedutora de Jesús dicindo “sígueme”.

A vós convídovos a ser ambiciosos de grandes metas de espiritualidade. Non sexades cicateros na vosa resposta a Jesús. Aspirade a subir ás cimas da oración, a entrega e o servizo. Non vos contentedes coa mediocridade, non caiades na tentación da morneza. Sede valentes e ascendede, coa axuda e o impulso dos vosos compañeiros, a contemplar os cumes nas que o silencio de Deus convértese en sonora e esperanzadora escoita.

E vós, queridos diocesanos, rezade por todos eles, polos curas maiores e os mozos, polos nosos seminaristas, para que o Señor leve a termo neles a obra boa que comezou no medio do asombro, do temor e do tremor ante a chamada a este seguimento radical.

Versión en castelán