Intervención de mons. Barrio en Cope: 15 de marzo de 2019

Na festividade de San José a Igrexa proponnos contemplar a súa figura e a realidade da paternidade. Ao referirnos a el hai que dicir que quizais nunca fixo Deus un acto de confianza maior nun home como nós: Divos confíalle ao Verbo encarnado e á súa Nai, a Virxe María. É o home de fe máis profunda e viva, o home da plena confianza na Providencia divina.

San José encarna a paternidade, é dicir o que é necesario para ser pai segundo Deus. Neste día nas familias celébrase o día do pai e parece oportuno mirando a san José. A súa fidelidade á misión que o Pai Divos confíalle e a súa discreción son trazos distintivos da súa personalidade, dándonos a entender que no silencio e na humildade crecen os mellores froitos de santificación.

Neste día a Igrexa celebra tamén o Día do Seminario. Os cristiáns temos nesta celebración a oportunidade de considerar a vocación ao sacerdocio, esa paternidade espiritual que nace dunha chamada específica do Señor. Ser sacerdote é unha auténtica aventura para servir aos demais. Hoxe máis que nunca é necesario que recemos polos sacerdotes e polos mozos que se preparan no Seminario para recibir o sacerdocio. A vocación sacerdotal é un gran don que hai que coidar na familia, nas parroquias, nos movementos xuvenís. Esta implicación de todos fará máis efectivo o proceso de formación do seminarista e loxicamente axudaranos a comprender que o sacerdote non é un ser estraño, desenraizado e forasteiro entre os homes, senón un home escollido de entre os homes para representarlles no culto a Deus (Heb 5, 1), evangelizando, administrando os sacramentos e servindo á comunidade.

O Señor prepara e capacita aos que chama ao sacerdocio. Coñecemos casos de sacerdotes que foron motivo de escándalo. Pero sabemos que na súa inmensa maioría son persoas abnegadas, entregadas e sufridas, no silencio e a discreción como San José, cuxa protección pedimos de maneira especial para eles neste día.

Versión en castelán