Intervención de mons. Barrio en Cope: 29 de marzo de 2019

Queridos diocesanos:

Esta semana, recentemente estreada a primavera hai uns días, quixese compartir con todos vós dúas reflexións. A primeira delas, a recado tamén sentida hondamente por vós, é a miña pesar persoal pola onda de incendios forestais destas xornadas. A natureza, ese fogar común que nos alberga e no que entramos en contacto directo coa realidade da creación, é como un templo aberto á contemplación de Deus. Por iso é polo que calquera acción humana, como os incendios -e moito máis se son provocados intencionadamente-, que crebe a harmonía desa creación, sexa un auténtico agravio ao plan establecido por Deus.

Esta casa común, da que tantas veces fala o papa Francisco, é unha riqueza esplendorosa que hai que conservar e preservar. Non somos os seus donos. Somos os seus administradores. E somos o vínculo mediante o cal será legada aos nosos sucesores. Hai tempo os bispos galegos falamos sobre esta secuela do noso rural. Diciamos entón que provocar un incendio é un “xesto de grave inmoralidade, no que a persoa pon de manifesto unha actitude ante os irmáns e ante a natureza contraria ao ben querido por Deus”.

A segunda reflexión lévame a pedirvos que sigades sendo solidarios e xenerosos coa ampla tarefa pastoral, social e asistencial da nosa Igrexa, á hora de facer a declaración da renda. O día 2 de abril dará comezo a campaña do IRPF. Convídovos a dedicar o 0,7% dos vosos impostos ao sostemento da Igrexa. Ben sabedes que os ingresos económicos que poida ter a Igrexa dependerán do número de contribuíntes que opten por asignarlle esa porcentaxe dos seus impostos, marcando a casa da Igrexa. Non recibimos diñeiro de ningún outro lado. Facéndoo así, non pagaredes máis nin vos devolverán menos se a vosa declaración resulta negativa.

A Igrexa que ensina o Evanxeo aos vosos fillos, que coida aos nosos enfermos e acompaña aos nosos maiores; que educa en decenas de colexios en virtudes cristiás e forma, por exemplo, aos futuros sacerdotes no servizo da caridade e a acollida, vive das vosas achegas. E grazas a elas pode actuar con liberdade para seguir anunciando o Evanxeo.

Versión en castelán