Intervención de mons. Barrio na XXVI Semana de Formación dos sacerdotes de Galicia

Ante as XXVI Semana de Formación dos sacerdotes de Galicia

Valorar e amar á familia

Estamos a vivir unha nova etapa da misión da Igrexa que debe caracterizarse “polo testemuño da alegría que brota do encontro con Jesús e do anuncio do Evanxeo”. Isto esixe unha nova forma na formación do clero. Sen unha formación intelectual rigorosa e actualizada dificilmente poderemos evangelizar nun mundo tan complexo e desafiante. A Igrexa necesita sacerdotes capaces de escoitar e poñerse en lugar dos outros porque son conscientes das súas propias limitacións. O Pobo de Deus non necesita sacerdotes próximos porque está de moda ser simpáticos e accesibles, senón porque o seu mesma formación ensinoulles que só escoitando e conmovéndose co corazón aberto poderán completar a súa capacitación. Neste contexto enmárcanse estas Semanas.

Cando se está falando tanto da familia, habemos de mostrar o noso agradecemento á familia á que tanto lle debemos. Defender e amar a familia máis que unha obrigación, é sobre todo unha necesidade. A familia é unha realidade poliédrica que en cada unha das súas caras revela a beleza, a verdade e a bondade. “É un banco de probas da pastoral e a urxencia dela nova evangelización”. É tarefa da Igrexa anunciar dunha maneira reconfortante e intelixente, no seo dunha situación social transformada, a mensaxe, baseado no Evanxeo de Xesucristo, do valor do matrimonio e da familia. Unha moral cristiá sen fondura teolóxica e anchura espiritual faise irrelevante e non pode servir ao recoñecemento do cristián e do humano na sociedade. Con todo habemos de adoptar unha posición crítico-positiva fronte ao mundo secularizado.

No medio da crise pola que está a pasar a familia, sen que sexa exclusiva nin excluínte dela, “a achega indispensable do matrimonio á sociedade supera o nivel da emotividade e o das necesidades circunstanciais da parella”, di o Papa Francisco. Os desafíos non son poucos. Unha das causas é a deterioración antropolóxica que estamos a vivir, ao perder a referencia do Deus creador. O home atópase situado entre o misterio de Deus e o instinto animal. Percibimos que o chegar a ser home depende non do propio suxeito senón tamén dos demais. Por outra banda, a familia está a padecer as consecuencias do vento en contra das políticas sociais favorecedoras da ideoloxía do xénero nas que non se sabe quen é quen. Non obstante o futuro da humanidade fráguase na familia e ao éxito dunha pastoral familiar vincúlase  tamén o camiño cara ao futuro da fe. Di o papa Francisco: “A boa noticia da familia é unha parte moi importante da evangelización, que os cristiáns poden comunicar a todos, co testemuño da vida”.

“Quen fala contra a familia son pouco intelixentes; non saben o que fan porque non saben o que desfán”, escribe Cherteston. A familia non é perfecta pero logra a mellor forma de organizar libremente ao maior número de persoas. O fogar é o espazo para a forxa de seres humanos. A muller representa a saúde mental, o fogar intelectual ao que a mente ha de egresar despois de cada excursión pola extravagancia. Vemos que o Estado sempre será demasiado grande, ancho, torpe, indirecto e inseguro para educar aos seus cidadáns. Dicía Balzac: “Ao perder a solidariedade da familia, a sociedade perdeu esa forza elemental que definiu Montesquieu chamándoa honra. A sociedade illou os seus membros para gobernalos mellor e dividiunos para debilitalos. A antiga ponte construída sobre as torres dos sexos é a máis digna  das grandes obras da terra”.

É necesario e urxente no noso ministerio sacerdotal acompañar ás familias e sentirnos acompañados por elas. A familia neste momento, “é a institución que maior acceso ten á intimidade persoal do home o que en termos de transmisión de cultura e  valores significa que ela constitúe o máis convincente dos catecumenados”. A persoa lógrase cando sente amada e pode amar. Só quen ama, educa de verdade. Neste horizonte a familia posúe grandes posibilidades para educar en valores como o sentido relixioso, a acollida, o respecto, a xustiza, o diálogo, a gratuidade, a xenerosidade, a fidelidade, a capacidade de sacrificio, a comprensión, o amor solidario… A familia conforme ao plan de Deus é escola de humanidade e de vida cristiá. ¡Apreciemos, valoremos e amemos á familia! É a mellor defensa que podemos facer dela.

+ Julián Barrio Barrio,
Arcebispo de Santiago de Compostela.

Versión en castelán