XXIX Asemblea Cáritas Diocesana

  • Monseñor Barrio: “a acción de Caritas ha de realizarse na Iglesia, coa Igrexa e ao servizo da Igrexa” 

A XXIX Asemblea Xeral Ordinaria de Cáritas Diocesana de Santiago de Compostela analizou o traballo desenvolto ao longo dos dous últimos anos por medio de dous informes presentados polo administrador no relativo aos temas económicos, e o director diocesano sobre o traballo desenvolto neste tempo. O encontro, no que participaron preto de tres centenares de axentes, celebrouse en dependencias do colexio La Salle de Santiago e tivo como lema xeral “A acción de Cáritas á luz dunha lectura crente dos novos tempos”, contando para iso coa presenza de Vicente Martín Muñoz delegado Episcopal de Cáritas Española.

A Asemblea rendeu homenaxe a 21axentes que cumpriron máis de cuarto de século de traballo a favor da institución e das persoas máis desfavorecidas. O arcebispo de Santiago, monseñor Julián Barrio durante a entrega dos galardóns lembráballes aos axentes que “ao traballar en Caritas, tede sempre en conta a verdade sobre o home e o seu destino transcendente”.

Bo samaritano

A oración de apertura da Asemblea correu a cargo de Jesús García Vázquez delegado episcopal de Cáritas Diocesana de Santiago de Compostela que comezou a súa intervención sinalando que ser relixioso “é ter unha relación vital con Deus, pero temos que preguntarnos como é esta relación”. Insistiu en que hai unha reflexión que percorre toda a Biblia “onde se reprocha ao home constantemente o intento de buscar un atallo para ir a Deus sen pasar antes polo camiño real do contacto co próximo.

A misión de Cáritas

“Toda a comunidade diocesana ha de sentirse Caritas a través da acción e da dedicación non só no dar senón no compartir. Por iso a acción de Caritas ha de realizarse na Iglesia, coa Igrexa e ao servizo da Iglesia”, sinalou o arcebispo de Santiago durante a súa intervención ante a Asemblea. Insistiu en que “Caritas conleva esforzos, entrega, e traballo, sabendo que as persoas que nela colaboran comprométense a servir cun traballo voluntariamente ofrecido. Non é un órgano personificado de ninguén; é a mesma Iglesia, co seu carácter comunitario”.

Pensa que observando as actividades de Caritas nos diferentes campos, “un percibe a ampla dimensión da obra caritativa material e espiritual que, sendo anuncio da obra salvadora e liberadora de Jesús”.

O prelado lembrou que a vida de caridade é un feito comunitario, nun modo de vivir e expresar a comunidade o seu compromiso de amor fraterno nas súas múltiples maneiras de manifestarse.  “A sociedade está inmersa nun cambio de gran magnitude”, mencionou, “que afecta o proxecto de sociedade e ao concepto de persoa. Un cambio que debemos enfocar desde a identidade de Cáritas e, por tanto, lendo a realidade desde os pobres”.

O arcebispo constatou que coa caridade, iluminada pola razón e pola fe, “é posible conseguir obxectivos de desenvolvemento cun valor humano e humanizador, teniendo en cuenta dous criterios fundamentais: a xustiza e o ben común”.

Homenaxe

A Asemblea rendeu homenaxe a un total de 21 axentes de Cáritas que levan máis de 25 anos de traballo na institución. A cada un deles fíxoselle entrega dunha placa conmemorativa e un pergamiño no que textualmente se di:

“En recoñecemento polo seu inestimable servizo a Cáritas Diocesana de Santiago de Compostela, en atención aos méritos que concorren na súa persoa por máis de 25 anos de traballo compartido, polo seu testemuño de vida, pola súa actitude sempre disposta, pola súa gratuidade no servizo pola súa alegría e esperanza sempre entregada na atención aos últimos e non atendidos.

Como recoñecemento e gratitude pola súa dedicación e coa admiración e respecto que se merecen”.

 

Riscos sociais

O delegado episcopal de Cáritas Española Vicente Martín Muñoz centro a súa exposición sobre a acción de Cáritas á luz dunha lectura crente dos novos tempos. Comezou a súa intervención sinalando as accións que se deben levar a cabo para coidar mellor ás persoas máis vulnerables e empobrecidas. En tal sentido falou de catro riscos sociais: desvinculación social, desigualdade social, demografía e democracia baleira

Insistiu en que unha das tarefas esenciais de Cáritas é o cultivo dun traballo fraterno baseado no recoñecemento do outro, a interdependencia, a colaboración no mutuo desenvolvemento.

Despois de falar a desigualdade e a exclusión social e da dignificación da persoa e a súa integración social, mencionou que en Galicia o número de persoas en exclusión social alcanza o 17,4% da poboación. Por tal motivo constatou que é preciso repensar un novo deseño da protección social “que sexa capaz de romper con esa dinámica de exclusión e favoreza que o ascensor social volva funcionar”. Propuxo crear un novo espazo de responsabilidades compartidas.

O relator insistiu no termo do medo social como “o resultado da combinación de incertezas, inseguridades e desconfianzas. Ante o medo acábase empregando estratexias de exclusión con todas aquelas persoas e grupos categorizados como ameaza”. Subliñou que

Cáritas ha de axudar a superar eses medos, ha de motivar a compaixón e desmontar prexuízos para o que é necesario unha escoita activa, acompañar a inseguridade e apelar á hospitalidade. En todo o proceso aposta pola interculturalidad e o cosmopolitismo samaritano. “Necesitamos unha espiritualidade que coide e alimente noso ser coidadores da fraxilidade humana e ecolóxica: encarnada de ollos abertos, alimentada pola Eucaristía e alentada pola esperanza pascual”, sinalou.

Terminou a súa exposición postulándose polo que chama o traballo desde Cáritas en base aos principios de comunidade, compaixón, cidadanía e coidados.

sdr

Eucaristía

A Eucaristía foi presidida polo delegado episcopal de Cáritas, Jesús García Vázquez durante un acto relixioso celebrado na igrexa do Carmen de Abaixo. Durante a súa homilía lembrou que “non estamos preto de Deus senón estamos preto dos demais, porque Deus é o teu veciño ao alcance da túa man, ao alcance do teu amor, para que podamos experimentar por nós mesmos, se o que sentimos por Deus son unicamente nostalxias, soños sentimentais, a Deus colocámolo alá lonxe, ou, máis ben, un amor sincero e unha entrega”.

Insistiu en que non se pode ser cristián sen crer na salvación do mundo, “amamos a un Deus que se humaniza, que ama ao mundo, ata o extremo de mandar ao seu fillo ao mundo para salvalo. Non hai espiritualidade cristiá sen fraternidade”.

Concluíu lembrando que é necesario construír un mundo máis humano, máis digno, máis fraterno, máis solidario, “empezando polos últimos”.

Balance económico

O administrador da entidade, Manuel Varela de Limia Neyra, encargouse de presentar o balance económico dos anos 2017 e 2018 lembrando que se facía na liña dos anos anteriores e insistindo en que Cáritas empregara a cantidade de recursos necesarios e suficientes “para facer fronte aos seus proxectos de continuidade”.

A través desta análise económica, sinalou, “pretendemos mostrar como respondeu Caritas Diocesana de Santiago de Compostela, ante este escenario de recuperación relativo e tamén o apoio que recibimos da nosa comunidade e da administración”.

Centrouse nos fondos propios e o financiamento alleo que se recibe a través de terceiros: subvencións, doazóns e legados e do apoio facilitado polas administracións públicas.

Falou de que o resultado no ano 2017 era positivo e que iso se debía a circunstancias puntuais e excepcionais En canto a resultado negativo de 2018 respondeu en gran parte a feitos extraordinarios, tras os gastos pola incorporación da A Coruña ao convenio laboral que xa rexía no resto da Diocesana e á condonación de varias débedas a Caritas Parroquiais.

O TRABALLO DE DOUS ANOS

Durante a súa intervención o director de Cáritas Diocesana de Santiago de Compostela, José Anuncio Mouriño Raño, sinalou que co labor desenvolto pola institución foi posible que moita xente sentiuse acollida, querida e acompañada, “sentindo a proximidade de Deus a través das persoas que lles atenderon e apoiado”. Insistiu en que os xestos de solidariedade “paliaron as situacións de empobrecemento e abatemento de moitísimas persoas, e deron a Cáritas e a nosa Iglesia, de novo, un prestixio social dun calibre inmenso, e unha credibilidade evangélica enorme”.

Programas e centros

Comezou a súa exposición dando conta do traballo desenvolto por tres departamentos de gran importancia para o labor diario. Ao referirse ao de Animación Comunitaria indicou que se crearon   14 novas Cáritas parroquiais, o que fai un total de 302 Cáritas, que se incrementou en 426 o número de novos voluntarios o que eleva a un total de 3.264 os rexistrados, e que se fixo un acompañamento ás Cáritas parroquiais e Interparroquiais a través de 564 reunións.

O departamento de Emprego e Economía Social   realizou 76 cursos formativos, cun total 1.104 alumnos e logrouse a través da bolsa dos programas de emprego, atender a 9.658 persoas, coa inserción no mercado de traballo de 1.674.

A Comunicación Cristiá de Bens asignou nestes dous anos 86.800 € a través de 26 proxectos de Cáritas Parroquiais e Interparroquiais. Neste sentido destacou as melloras levadas a cabo nos locais de atención das Cáritas parroquiais, para “brindar unha mellor e máis digna acollida aos nosos participantes”.

Pasou revisión á inauguración de centros e proxectos: Novas instalacións do centro de atención social continuada Vieiro para persoas sen fogar(Santiago); instalacións do albergue Arnela; vivenda para reclusos que saen en liberdade condicionada (A Coruña); apertura dun economato de Cáritas (A Coruña); reforma das instalacións dos servizos centrais de Cáritas A Coruña, e centro de día de persoas sen fogar (Pontevedra).

Lembrou efemérides que se produciron durante este tempo: 50 anos de funcionamento do albergue xuvenil de Arnela (Santiago);40 anos do comedor social de Cáritas (Arousa); 25 anos do centro de formación Violetas (A Coruña), e 25 anos da celebración da xornada de Solidariedade cos Parados (Santiago).

Proxectos

Enumerou unha longa lista de proxectos realizados durante estes dous últimos anos:

-Creación da empresa AHortas, para formación e inserción laboral de persoas a través do traballo en agricultura ecolóxica.

-Acompaño-che para acompañamento domiciliario a persoas maiores soas de Cáritas I. Coruña

-Redacción do Plan de Acción de Infancia, Mocidade e Familia 2019-2021 e incorporación á Plataforma de Organizacións de Infancia de Galicia.

– Plan diocesano de persoas sen fogar, para mellorar a atención e a coordinación a este colectivo a nivel diocesano.

– Convenio coa Xunta de Galicia para xestión e asesoramento a familias do bono social eléctrico, ante casos de pobreza enerxética.

-Asinouse o convenio laboral, único en toda a diocese.

-Convenios co Colexio de Odontólogos da provincia da Coruña e o Colexio de Ópticos Optometristas de Galicia para a atención buco dental e oftalmolóxica aos internos do Centro Penal de Teixeiro.

-Presentación á sociedade galega do VIII Informe Foessa, sobre exclusión e desenvolvemento social en Galicia 2018.

-Plataforma de Formación do Voluntariado, boletín trimestral de formación en temas da Doutrina Social da Igrexa.

-Exposición fotográfica “Olladas inclusivas” sobre o labor de Cáritas, organizada pola Xunta de Galicia

-Encontros formativos do voluntariado.

-Establecéronse novas colaboracións con empresas e consolidáronse outras novas

-Medalla de bronce ao mérito social penal, e a medalla do Parlamento de Galicia.

Futuro

De fronte ao futuro falou dos novos retos e desafíos sinalando catro temas aos que se pretende dar resposta:

– Caritas Interparroquial de Pontevedra instalará no edificio que compartía coa Fundación Proxecto Home un albergue mixto de persoas sen fogar que actualmente se atopa no barrio de Monteporreiro.

– Cáritas Interparroquial da Coruña puxo en funcionamento dúas vivendas comunitarias para persoas maiores que viven soas e en condicións precarias.

-Traslado dos Servizos Xerais de Cáritas Diocesana á primeira planta do antigo asilo de Carretas e mantendo o departamento de emprego, a sala do Consello Diocesano, a Cadeira de brazos Solidaria e o arquivo xeral, na rúa Carrera do Conde 14.

-Seguir explorando o futuro co desafío que supoñen as Unidades Pastorais, coñecidas como UPAs,

Lembrou, finalmente, o anunciado da boa noticia do Evanxeo de Xesucristo, “a través de xestos samaritanos de axuda aos máis empobrecidos; de palabras de acollida, escoita, apoio a moitas persoas abatidas”

Finalizou a súa intervención coa seguinte frase: ¡Porque somos solidarios somos voluntarios, somos Cáritas!

dav
Versión en castelán